Kula Czasu
Kule czasu były to w XIX wieku urządzenia umożliwiające kapitanom statków precyzyjne nastawienie chronometrów okrętowych, niezbędne do określenia położenia statku na mapie w czasie podróży, a zatem do bezpiecznej nawigacji. Gdańska kula czasu była to stalowa kula średnicy 1,5 metra, ważąca 75 kg, umieszczona na maszcie ponad kopułą latarni morskiej w Nowym Porcie.
Rysunek projektowy Latarni Morskiej
Gdańsk Nowy Port z kulą czasu - 1893 r.
Codziennie krótko przed godziną 12-tą podnoszono ją na szczyt masztu i dokładnie o godzinie 12, na sygnał telegraficzny z Królewskiego Obserwatorium Astronomicznego w Berlinie (Gdańsk od II rozbioru Polski wchodził w skład Królestwa Prus), następował jej spadek.
Królewskie Obserwatorium Astronomiczne w Berlinie, XIX w. Sygnał telegraficzny z tego Obserwatorium każdego dnia o godz. 12:00 wyzwalał spadek Kuli Czasu na latarni morskiej w Gdańsku.
W XIX wieku kule czasu znaleźć można było w najważniejszych portach świata. Pierwszą na świecie zbudowano w Greenwich w Anglii w roku 1833.
Pierwsza na świecie kula czasu zbudowana w 1833 r., odrestaurowana w 1919 r.
- Start
- poprz.
- 1
- 2
- 3
- nast.
- Zakończenie